La Chatte: Η Γαλλίδα δασκάλα και διπλή κατάσκοπος του Β' Παγκοσμίου πολέμου. Η ζωή και δράση της Mathilde Carré.

Γράφει ο Γιώργος Χ

Η Mathilde Carré, γνωστή περισσότερο ως "La Chatte" (Η Γάτα), ήταν μια Γαλλίδα κατάσκοπος κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με μια ιδιαίτερα περίπλοκη ιστορία που περιλαμβάνει προδοσία και αλλαγή πλευρών. 

Κωδικό όνομα: La Chatte ("η γάτα"), Victoire ("Νίκη") 

Πλήρες πραγματικό ονοματεπώνυμο: 

Mathilde Lucie Bélard Carré,  πιο γνωστή ως Mathilde Carré

Ημερομηνία γέννησης: 30 Ιουνίου 1908

Ημερομηνία θανάτου:  30 Μαϊου 2007 (99 ετών)

Επάγγελμα: Φιλόλογος, δασκάλα, νοσηλεύτρια, κατάσκοπος

Αιτία θανάτου: Καρδιακή ανακοπή

Σωματότυπος: Ανάστημα 1,62, βάρος 50 - 53 κιλά

Χαρακτήρας: Ιδιαίτερα ευφυής, αποφασιστική, ψύχραιμη, διπρόσωπη, χειριστική. 

Θεωρείται μία από τις πιο αμφιλεγόμενες κατασκοπευτικές φιγούρες της εποχής λόγω της εμπλοκής της τόσο με τη Γαλλική Αντίσταση όσο και με τους Ναζί.

Ζωή πριν τον πόλεμο

Η Mathilde Carré γεννήθηκε το 1908 στο Saône-et-Loire  στην ανατολική Γαλλία. Σπούδασε φιλολογία και παιδαγωγική στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και εργάστηκε ως δασκάλα σε δημοτικό σχολείο πριν από τον πόλεμο. Αργότερα παντρεύτηκε τον Maurice Carré ο οποίος πολέμησε και σκοτώθηκε.

Με το ξέσπασμα του πολέμου εργάστηκε ως νοσηλεύτρια και εκεί έζησε την κατάρρευση του Γαλλικού στρατού και την Κατοχή της Γαλλίας από τους Γερμανούς Ναζί.

Μια "γάτα" στην Αντίσταση

Η Carré ξεκίνησε τη δράση της με τη Γαλλική Αντίσταση στις αρχές του πολέμου και της Κατοχής της Γαλλίας (1940).

Το 1940, γνώρισε τον σμηναγό της Πολωνικής Πολεμικής Αεροπορίας Roman Czerniawski , του οποίου το κωδικό όνομα ήταν «Walenty» για τους Πολωνούς και «Armand» ή «Victor» για τους Γάλλους.

Με το εν λόγω Πολωνό σμηναγό είχε και προσωπική σχέση.

 Η Carré, η οποία είχε επαφές με το Δεύτερο Γραφείο (Γραφείο Πληροφοριών) του Vichy, εντάχθηκε στο Interallié , ένα γαλλοπολωνικό δίκτυο κατασκοπείας με έδρα το Παρίσι. Το αντιστασιακό δίκτυο Interallié, ήταν ένα από τα μεγαλύτερα δίκτυα κατασκοπείας στην κατεχόμενη Γαλλία, και είχε στενές επαφές με τη Βρετανική υπηρεσία SOE (Special Operations Executive).

Το επίσημο κωδικό όνομα που δώσανε στην Carré, οι συνάδελφοι της στη Γαλλική Αντίσταση ήταν "Victoire" ("Νίκη").

Σύντομα αυτό το επίσημο κωδικό όνομα της αντικαταστάθηκε από το παρατσούκλι "La Chatte" ( η γάτα) εξαιτίας της γενικότερης νοημοσύνης ευελιξίας και ταχύτητας της, των μονίμως περιποιημένων "ακονισμένων" νυχιών της, του χαρακτηριστικά αθόρυβου και γρήγορου βήματος της καθώς και του βλέμματος της. 

 Ο ρόλος της "γάτας" στην Αντίσταση ήταν η μετάδοση μηνυμάτων και πληροφοριών μέσω ασύρματων επικοινωνιών στους Συμμάχους. Η ικανότητά της στην κατασκοπεία και οι γνώσεις της στους κωδικούς και στις μυστικές επιχειρήσεις την έκαναν μια σημαντική μορφή και σύνδεσμο μεταξύ διαφόρων δικτύων της Γαλλικής Αντίστασης

Η Προδοσία

Η ζωή της Mathilde Carré άλλαξε δραματικά όταν συνελήφθη το 1941 από την Abwehr, τη γερμανική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών. Στον φόβο της για τη ζωή της και υπό την πίεση της ανάκρισης, πρόδωσε το δίκτυο Interallié και άρχισε να συνεργάζεται με τους Γερμανούς.

Οι Γερμανοί την χρησιμοποίησαν ως διπλή πράκτορα. 

Υπό την εποπτεία του Γερμανού έφεδρου και ικανότατου (άνω των 100 συλλήψεων αντιστασιακών και άριστος ομιλητής γαλλικής γλώσσας σε επίπεδο μητρικής) υπαξιωματικού πληροφοριών Hugo Bleicher, η Carré βοήθησε στην κατάρρευση του δικτύου Interallié, το οποίο εξαρθρώθηκε από τη γερμανική αντικατασκοπεία. 

Ο Bleicher σε αντάλλαγμα της πρόσφερε χρήματα, πολυτελές σπίτι ενώ έγινε και ερωμένη του. Πολλοί από τους συνεργάτες της στην Αντίσταση συνελήφθησαν ή εκτελέστηκαν εξαιτίας των πληροφοριών που έδωσε.

Ο Hugo Bleicher. Έφεδρος(πολίτης) λοχίας της Γερμανικής αντικατασκοπείας. 

Παρά την προδοσία της, η Carré άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι οι Ναζί δεν την εμπιστεύονταν πλήρως και φοβόταν για τη δική της ασφάλεια. Κάποια στιγμή ο Bleicher που μιλούσε άπταιστα τα γαλλικά και χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Jean Castell υποδυόμενος τον Βέλγο αντιστασιακό, τη χρησιμοποίησε για να έρθει σε επαφή με ένα πράκτορα της Βρετανικής SOE, τον Pierre de Vomécourt. Ο τελευταίος όμως δεν πείστηκε, δεν "τσίμπησε" το δόλωμα κι έκανε την "γάτα" να τα παραδεχθεί όλα.

Αφού του τα ομολόγησε, την έπεισε να συνεργαστεί με τους Βρετανούς, αφού πρώτα έπειθε τους Γερμανούς ότι είχε τον είχε ξεγελάσει και θα την έπαιρνε μαζί του στο Λονδίνο. Οι Γερμανοί της έδωσαν άδεια κι εκείνη ακολούθησε τον  Vomécourt στο Λονδίνο.

Στο Λονδίνο, προσπάθησε να πείσει τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες ότι η συνεργασία της με τους Γερμανούς ήταν αποτέλεσμα εξαναγκασμού και ότι ήταν έτοιμη να τους παράσχει πολύτιμες πληροφορίες για τις γερμανικές επιχειρήσεις.

Αν και οι Βρετανοί την αποδέχτηκαν για ένα μικρό διάστημα, η φήμη της είχε ήδη αμαυρωθεί. Στο τέλος, η εμπιστοσύνη προς αυτήν ήταν μηδαμινή και τέθηκε υπό αυστηρό περιορισμό από το τμήμα ασφαλείας των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών.

O Vomécourt ως πράκτορας της SOE ξαναγύρισε το 1942 στη κατεχόμενη  Γαλλία κι εκεί έτυχε σε μια επιχείρηση να τον συλλάβει η Γερμανική αντικατασκοπεία και να τον ανακρίνει ο Bleicher. Οι δυο τους είχαν μια φιλική συζήτηση και παραδέχθηκαν ότι τελικά η "γάτα" τους είχε ξεγελάσει και τους δυο. Ο Vomécourt πέρασε το υπόλοιπο του πολέμου στη γερμανική φυλακή ως αιχμάλωτος πολέμου μέχρι που τελικά απελευθερώθηκε το 1945 με τη νίκη των Συμμάχων.

Δίκη και φυλάκιση

        Η "γάτα" στην αίθουσα του δικαστηρίου ως κατηγορούμενη

Μετά το τέλος του πολέμου, η Mathilde Carré συνελήφθη από τις γαλλικές αρχές με την κατηγορία της προδοσίας. 

Το 1949, δικάστηκε για την προδοσία της κατά του δικτύου Interallié. Στη δίκη της, ισχυρίστηκε ότι η συνεργασία της με τους Ναζί ήταν αποτέλεσμα απειλών και φόβου για τη ζωή της. Παρά τους ισχυρισμούς της, καταδικάστηκε εις θάνατον για προδοσία.

Ωστόσο, η ποινή της μετατράπηκε σε 20 χρόνια φυλάκισης λόγω της μεταγενέστερης συνεργασίας της με τους Βρετανούς. Τελικά, μετά από 5 χρόνια φυλάκισης, απελευθερώθηκε από τη φυλακή το 1954.

Τελευταία χρόνια

Μετά την απελευθέρωσή της, η Mathilde Carré έζησε απομονωμένη ζωή. Έγραψε ένα βιβλίο για τη ζωή της και τη δράση της στον πόλεμο με τίτλο "J'ai été la chatte" (Ήμουν η γάτα), όπου προσπαθούσε να δικαιολογήσει τις πράξεις της και να παρουσιάσει τη δική της πλευρά της ιστορίας.

Πέθανε το 2007, χωρίς να έχει αποκατασταθεί πλήρως στη γαλλική συνείδηση ως ηρωίδα ή κατάσκοπος του εχθρού.

Η Mathilde Carré είναι μια περίπλοκη και αμφιλεγόμενη φιγούρα στον κόσμο της κατασκοπείας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Αν και αρχικά υπηρέτησε με θάρρος την αντίσταση, η προδοσία της κατά των συντρόφων της και η συνεργασία της με τους Ναζί την καταδίκασε στη συλλογική μνήμη ως μια προδότρια. 

Η ζωή της αντανακλά την ένταση και τις ηθικές προκλήσεις που αντιμετώπισαν πολλοί κατάσκοποι της εποχής της αποδεικνύοντας ότι το επικίνδυνο "παιχνίδι" της κατασκοπείας είναι για τους εκτός από ικανούς και πραγματικά συνειδητοποιημένους.